AvdR leergang WAMCA - online
De Wet Afwikkeling Massaschade in Collectieve Actie (WAMCA) speelt een steeds grotere rol in de Nederlandse en internationale rechtspraktijk. Voor juristen die betrokken zijn bij (potentiële) collectieve acties is grondige kennis van de procedure en de strategische keuzes die daarbij komen kijken onmisbaar.
Kosten:
€ 295,00 (excl. btw)
PO punt(en):
9
Doelgroep: Rechtbijstandsjuristen, Bedrijfsjuristen, Advocaten
Niveau:
Verdieping en actualiteiten
Rechtsgebiedenregister: Verbintenissenrecht, Burgerlijk procesrecht
AvdR biedt in 2026 een online leergang over de WAMCA aan, bestaande uit negen webinars van telkens één uur. De webinars worden ingericht als rondetafelgesprekken, waarin per bijeenkomst vier gastsprekers vanuit verschillende perspectieven deelnemen: de rechterlijke macht, de advocatuur (zowel aan eisers- als verweerderszijde), belangenorganisaties en de wetenschap.
De rondetafels worden gemodereerd door Bonne van Hattum en Isabella Wijnberg, die de gesprekken leiden en aan de hand van stellingen en vragen verdieping aanbrengen.
In de leergang worden alle belangrijke fasen van de WAMCA-procedure behandeld. Aan bod komen onder meer de voorfase van de collectieve actie, vragen over (internationale) rechtsmacht en toepasselijk recht, litispendentie en connexiteit, de scope rule, de temporele toepasselijkheid van de WAMCA en het vereiste van een rechtens relevant belang. Ook de ontvankelijkheidseisen en de inhoudelijke fase van de procedure worden uitvoerig besproken. De leergang biedt deelnemers een praktijkgerichte en multidisciplinaire verdieping van de WAMCA.
De leergang is on demand te bekijken t/m 12 maanden na aanschafdatum.
Sprekers
Losse webinars
€ 65,00 (excl. btw) | PO punt(en) 1
-
In dit webinar wordt de internationale dimensie van WAMCA-procedures besproken, met name de vraag welke rechter bevoegd is wanneer massaschadezaken grensoverschrijdend zijn.
Omdat de regels uit Brussel I-bis niet specifiek voor collectieve acties zijn geschreven, ontstaan vaak complexe discussies over internationale rechtsmacht, bijvoorbeeld over de woonplaats van de gedaagde, de plaats van het schadebrengende feit en het gebruik van ankergedaagden.
De sprekers bespreken ook recente rechtspraak van het Hof van Justitie, met name de Apple-zaak, waarin het hof de traditionele “dubbelfunctie” van bevoegdheidsregels gedeeltelijk doorbreekt om collectieve acties effectiever te maken. Daarbij ontstaat spanning tussen rechtszekerheid en de behoefte aan efficiënte collectieve handhaving, wat volgens sommigen een signaal is dat de Europese wetgever de regels moet aanpassen.
Tot slot geven de sprekers praktische adviezen voor zowel claimanten als gedaagden, zoals het beperken van claims tot duidelijke aanknopingspunten met Nederland en het strategisch voorbereiden van verweer bij internationale massaschadezaken.
-
In dit webinar worden de internationale privaatrechtelijke vragen besproken die spelen bij WAMCA-procedures, zoals het bepalen van het toepasselijke recht, parallelle procedures in verschillende landen en andere voorvragen vóór de ontvankelijkheid. Het toepasselijke recht wordt vaak bepaald via de Rome II-verordening, maar kan bij grensoverschrijdende massaschade leiden tot een “mozaïek” van verschillende nationale rechtsstelsels, wat procedures complex maakt en soms aanleiding geeft om claims te beperken tot Nederlandse benadeelden.
Ook wordt besproken hoe parallelle procedures in meerdere landen moeilijk te coördineren zijn omdat regels over litispendentie niet goed aansluiten bij collectieve acties. Daarnaast komt de Nederlandse scope rule aan bod, die moet voorkomen dat de WAMCA een te grote internationale aantrekkingskracht krijgt door te eisen dat een zaak voldoende band met de Nederlandse rechtssfeer heeft.
Tot slot behandelen de sprekers het overgangsrecht van de WAMCA en het vereiste van voldoende procesbelang, waarbij blijkt dat veel juridische vragen hierover nog in ontwikkeling zijn in de rechtspraak.
-
In dit webinar wordt de ontvankelijkheidsfase van WAMCA-procedures besproken, met name het gelijksoortigheidsvereiste en het waarborgvereiste voor belangenorganisaties.
Het gelijksoortigheidsbeginsel betekent dat de feiten en rechtsvragen voldoende vergelijkbaar moeten zijn zodat bundeling in een collectieve actie efficiënter en effectiever is dan individuele procedures, waarbij individuele verschillen niet per se doorslaggevend zijn.
Ook wordt besproken hoe immateriële schade, bijvoorbeeld bij privacy-schendingen, in collectieve acties kan worden behandeld, vaak via categorisering van benadeelden. Daarnaast komt het waarborgvereiste aan bod, dat ziet op de deskundigheid, governance, representativiteit en financiering van belangenorganisaties om te garanderen dat zij de belangen van de achterban goed behartigen.
Tot slot bespreken de sprekers de rol van procesfinanciers en de vraag in hoeverre zij invloed mogen hebben op beslissingen zoals schikkingen binnen collectieve procedures.
-
In dit deel van het webinar worden de resterende onderdelen van de ontvankelijkheidsfase onder de WAMCA besproken, zoals:
de toets op summiere ondeugdelijkheid
de aanwijzing van exclusieve belangenbehartigers (EB’s)
de schikkingstermijn, opt-in/opt-out
de claimcode
en de Europese Richtlijn representatieve vorderingen
De sprekers leggen uit dat de toets op summiere ondeugdelijkheid zelden leidt tot afwijzing, maar wel kan dienen om duidelijk kansloze onderdelen van een claim vroegtijdig te verwijderen. Bij de aanwijzing van een exclusieve belangenbehartiger kijkt de rechter holistisch naar factoren zoals representativiteit, deskundigheid, governance en steun van de achterban. Schikkingsonderhandelingen kunnen op verschillende momenten plaatsvinden, waarbij funders soms betrokken zijn maar de uiteindelijke beslissing altijd bij de stichting moet blijven.
Tot slot benadrukken de sprekers dat WAMCA-procedures momenteel te lang en complex zijn en dat eenvoudiger, meer gefocuste claims en meer regie van de rechter nodig zijn om collectieve acties efficiënter te maken.
-
Algemene achtergrond, afwikkelingsroutes en strategie van een massaclaim.
In dit rondetafel-webinar wordt de voorfase van een WAMCA-massaclaim besproken:
hoe misstanden aan het licht komen
welke partijen daarbij betrokken zijn
en hoe een collectieve claim strategisch wordt opgezet.
Misstanden kunnen ontstaan via interne meldingen, toezichthouders, media, klokkenluiders of experts, waarna belangenorganisaties, advocaten of adviseurs het initiatief nemen om een collectieve actie te starten, vaak via een ad-hoc claimstichting.
De sprekers benadrukken dat de WAMCA vooral bedoeld is om toegang tot het recht te verbeteren, vooral bij zogenoemde “negative value claims”, terwijl tegelijk waarborgen zijn ingebouwd om lichtvaardige claims te voorkomen. In de praktijk spelen strategische keuzes een grote rol, zoals het gebruik van WAMCA-procedures, proefprocedures, sessiemodellen of combinaties daarvan, afhankelijk van financiering, internationale aspecten en de aard van de claim.
Tot slot bespreken zij de belangrijke rol van externe financiers en governance: financiering is vaak noodzakelijk voor massaschadeprocedures, maar moet zo worden ingericht dat de onafhankelijkheid van de belangenorganisatie behouden blijft.
-
Financiering en uitvoering van een massaclaim.
Dit webinar gaat over de praktische opzet van een WAMCA-massaclaim, met nadruk op:
boekbuilding
governance
deskundigheid van bestuur en raad van toezicht
en de keuzes die in de voorbereidende fase moeten worden gemaakt
De sprekers benadrukken dat draagvlak belangrijk is, maar dat representativiteit niet in vaste percentages moet worden uitgedrukt, omdat veel gedupeerden zich om uiteenlopende redenen niet actief aanmelden terwijl de collectieve actie juist ook voor die “zwijgende meerderheid” bedoeld is.
Verder bespreken zij dat een claimstichting voldoende juridische, financiële en inhoudelijke expertise moet organiseren, maar dat niet alles intern aanwezig hoeft te zijn zolang het bestuur onafhankelijk blijft en bewust externe ondersteuning aanstuurt. Ook komt aan bod dat de voorbereiding van een zaak vaak één tot twee jaar duurt, dat rechters meestal ex nunc toetsen of aan de vereisten is voldaan, en dat discussies over overgangsrecht en financieringsstructuren in de praktijk nog steeds relevant kunnen zijn.
Tot slot pleiten de sprekers voor verdere professionalisering, waaronder duidelijkere standaarden voor financieringsovereenkomsten en mogelijk aanpassing van de claimcode, bijvoorbeeld om ruimte te bieden aan meer betrokkenheid van vertegenwoordigde gedupeerden zelf.
-
Over de te bewandelen afwikkelingsroutes, het schikkingsproces, damage scheduling en de finalisering van een massaclaim.
Dit webinar gaat over de inhoudelijke fase van WAMCA-procedures en met name over de verschillende routes om massaschade uiteindelijk af te wikkelen, zoals:
schikkingen via de WAMCA
de WCAM
onderhandse schikkingen of regelingen binnen faillissement (zoals de WHOA)
De sprekers benadrukken dat schikken in massazaken complex is, omdat partijen rekening moeten houden met hun achterban, reputatierisico’s en de mogelijkheid dat een rechter een bereikte schikking niet goedkeurt, wat onzekerheid kan creëren.
Daarnaast bespreken zij belangrijke keuzes bij het vormgeven van een schikking, zoals opt-in of opt-out systemen, vaste schikkingsfondsen versus vaste bedragen per gedupeerde, de rol van procesfinanciers en de praktische uitvoering van compensatieregelingen. Er wordt ook gewezen op het belang van transparantie, evaluatie en betrokkenheid van gedupeerden in het afwikkelingsproces, omdat procedures voor hen emotioneel en praktisch belastend kunnen zijn.
Tot slot concluderen de sprekers dat hoewel de WAMCA mogelijkheden biedt voor efficiëntere afwikkeling van massaschade, er nog veel onzekerheden en praktische uitdagingen bestaan, waardoor verdere ontwikkeling van wetgeving, rechtspraak en praktijkervaring nodig is.
-
Over de te bewandelen afwikkelingsroutes, het schikkingsproces, damage scheduling en de finalisering van een massaclaim.
Dit webinar gaat over de inhoudelijke fase van WAMCA-procedures en met name over de verschillende routes om massaschade uiteindelijk af te wikkelen, zoals:
schikkingen via de WAMCA
de WCAM
onderhandse schikkingen of regelingen binnen faillissement (zoals de WHOA).
De sprekers benadrukken dat schikken in massazaken complex is, omdat partijen rekening moeten houden met hun achterban, reputatierisico’s en de mogelijkheid dat een rechter een bereikte schikking niet goedkeurt, wat onzekerheid kan creëren.
Daarnaast bespreken zij belangrijke keuzes bij het vormgeven van een schikking, zoals opt-in of opt-out systemen, vaste schikkingsfondsen versus vaste bedragen per gedupeerde, de rol van procesfinanciers en de praktische uitvoering van compensatieregelingen. Er wordt ook gewezen op het belang van transparantie, evaluatie en betrokkenheid van gedupeerden in het afwikkelingsproces, omdat procedures voor hen emotioneel en praktisch belastend kunnen zijn.
Tot slot concluderen de sprekers dat hoewel de WAMCA mogelijkheden biedt voor efficiëntere afwikkeling van massaschade, er nog veel onzekerheden en praktische uitdagingen bestaan, waardoor verdere ontwikkeling van wetgeving, rechtspraak en praktijkervaring nodig is.
-
Dit webinar geeft een toegankelijke introductie op de Nederlandse afwikkeling van massaschade, met uitleg over wat een massaclaim is, welke wettelijke routes bestaan en hoe die zich historisch hebben ontwikkeld van de collectieve actie naar de WCAM en later de WAMCA.
mr. Isabella Wijnberg en mr. dr. Bonne van Hattum leggen uit dat de WAMCA sinds 2020 collectieve schadevergoeding mogelijk maakt, maar daar strengere eisen tegenover zet voor belangenorganisaties, zoals eisen aan governance, representativiteit, financiering en de aanwijzing van een exclusieve belangenbehartiger.
Ook bespreken zij de belangrijkste procesfasen van een WAMCA-procedure, waaronder registratie, mogelijke meelifters, ontvankelijkheidstoetsing, consolidatie, opt-in/opt-out en de inhoudelijke behandeling van aansprakelijkheid en schade. Daarnaast plaatsen zij het Nederlandse systeem in Europees perspectief, vooral via de Europese richtlijn representatieve vorderingen, die collectieve consumentenacties in alle EU-landen verplicht maakt.
Tot slot benadrukken zij dat de WCAM nog steeds relevant is als schikkingsmechanisme, vooral wanneer partijen een brede, mogelijk internationale, bindende regeling willen bereiken.